Baby’s

Sy kaam út de Wâlden wei nei Amsterdam
Seks, dêr wist sy gjin bliksem fan
Sy rekke doe swier yn in kraakpand
Har namme is (hjir) fierder net fan belang
Sy wist net wa’t de heit wie en sy woe it net ha
En fuorthelje litte, kin ommers ek mar sa!

Baby’s, ik wit der neat fan
Baby’s, bin ik in bist dan?

Hup! Op in tafel yn in âlde loads
Net nei de dokter, dus dan wat oars
Bloederige bende, wat in bargerij
it like wol it ôffal fan in slachterij
Babys, skriemende griemerij.
Bin ik in bist dan? Bin ik in moardner?

Baby’s, ik wit der neat fan
Baby’s, bin ik in bist dan?

Neuk dit en neuk dat, neuk it allegear en dan nochris wat
Sy wol net in poppe dy’t der sa útsjocht
Ik wol net in poppe dy’t der sa útsjocht

Baby’s, ik moat der neat fan ha
Baby’s, bin ik in bist dan?

800px-AngkorWatAbortionAD1150

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Learzens

Learzens

Wêr hast it oer, leave. Leafde, nee, leaver net
Seist do hâldst fan my, mar ik leau dy net
Ik bliuw dan wol by dy, mar bin dy lang net trou
Do nimst my dat kwea ôf? Wat makkest my no!

Ik hear se yn de fierte
Dêr komme se wer oan
De learzens bin’ twasidich
en se wâldzje om en om

Tink mar net: se rinne wol om my hinne
Tink mar net: ik kom der wol foar wei
Do liuwst noch yn ús trip nei Futsjefinne
Mar ik rin al in hiel skoft net mear mei

De learzens bin’ twasidich
Dat makket my sa kel
Ik sjoch se yn de fierte
En se wâldzje dy sa del

Ik hâld fan dy, al is it mar sebeare
De learzens bin’ tegearre ien yn in pear
Harsenskraabje waard de kearn fan ús leafde
En de learzens dogge allinne noch mar sear

Ik hear se yn de fierte
Dêr komme se wer oan
De learzens bin’ twasidich
En se wâldzje om en om

Hâld dy beet, baby
Hjir komt de SS…..

Hâld dy beet, baby!

Hâld dy beet, baby!

.

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

de alderlêste dei

De alderlêste dei

net ien komt foarby
de lêste dei

panyk grypjende klauwen
fan bern nei har mem
folkwoeksen manlju houwe
op inoar yn sûnder rem

net ien komt foarby
de lêste dei

ierdbeving, floedweach
pestilinsje, hongerdea
in pjut mei in bebloed’each
gjin beweging yn de lea

net ien komt foarby
de lêste dei

net mear benaud foar it nukleêre
mar no foar it natuergeweld
in kalender mei de finale barrière
de alderlêste dei útteld

net ien komt foarby
de lêste dei (ik hâld sa fan dy)

it nukleêre

it nukleêre

.

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Holle eagen

Holle eagen

stroffeljend oer myn bokkepoat
swalkjend yn in slangehoal
koarthakke is myn soartgenoat
lykas my in grut omkoal

eagen as twa lege aaien
de siel op slot sûnder in passende kaai

doarmje yn in rattenêst
fan healwiis nei stapelgek
‘t Walhalliaanske fjoer is dôve
stoarje ik mar nei myn nâle

gnostic warrior

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

tekst nij A

Banjo op myn rêch en cajon yn myn hân

rin ik troch de stêd, it snijt en it is glêd

ik bliuw net lang allinne, gean wol earne hinne

net samar doelleas rinne en aanst dan skynt de sinne

it seit noch net safolle, de hoed mar op ‘e holle

thee en biscuit

thee en biscuit

 

banjo op 'e rêch

banjo op ‘e rêch

 

  .

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail